Na de types 35 en 41 is de 57 een van de meest bekende modellen van Bugatti. Dit model ontving meerdere fabriekcarrosserieën maar deze 57SC Atlantic is een waar meesterwerk van Jean Bugatti.
De echte auto is gekocht door een Engelsman die het tot 1968 met veel zorg heeft bewaard. Daarna werd de auto verkocht en vertrok naar de VS waar het werd gerestaureerd. Helaas: de stoelen werden groen en de carrosserie zwart.
Voiture rare produite à seulement 4 exemplaires, elle suscite avec sa ligne futuriste l’admiration et ce n’est pas par hasard que plusieurs fabricants de miniature l’ont inscrite à leur catalogue. Brumm reproduisit cette voiture au tout début des années 80 suivi de peu par son compatriote Rio. Ce dernier modèle était à l’époque 3 fois plus cher que le premier mais ceci était justifié par une finition « haut de gamme ».
Deze fascinerende auto werd door verschillende miniatuurfabrikanten gemaakt. Brumm bracht het eerste model aan het begin van de jaren 80 uit. Rio volgde daarna met een veel duurder model. Het Rio model was echter veel mooier.
La reproduction de Brumm est simpliste. La ligne de la voiture est assez mal rendue, surtout la partie arrière. La courbure du toit vers l’arrière est trop aplatie. L’arrière de la voiture est entièrement faux, car trop carré et muni d’une lunette trop grande. A l’intérieur les principaux détails sont bien gravés mais le levier de changement de vitesse est trop droit, les contre portes ne sont pas reproduites et le volant est mal placé. A l‘extérieur l’immatriculation indique « EXK-G » alors que la vraie voiture était immatriculée « EXK-6 ». Seul Rio a reproduit exactement l’immatriculation. Blanche devant et jaune à l’arrière. Ixo a omis de détail.
De miniatuur van Brumm is het eenvoudigst. De lijn van de echte auto wordt ook niet goed weergegeven. De daklijn naar achter loopt veel te recht. Bovendien is de achterkant van de auto te vierkant en voorzien van een veel te grote ruit. Het interieur is grof weergegeven en de details zijn nauwelijks zichtbaar. Het kenteken van de auto is ook verkeerd aangegeven. Het moest zijn “EXK-6 ”i.p.v. “EXK-G”.
Le modèle de Rio est plus fidèle à la réalité mais est desservi par une gravure plus grossière que le modèle Brumm. Autre raffinement le capot moteur est amovible et laisse admirer une superbe reproduction du 8 cylindre à double arbre à cames. L’intérieur est bien reproduit avec des sièges de la juste couleur. Hélas le tableau de bord entièrement noir est pratiquement invisible.
Voor de Franse tijdschriftserie “Voitures Classiques” heeft IXO deze auto ook verkleind. Het model is iets kleiner dan de twee eerste en vreemd genoeg niet meer in het “Bleu de France”gespoten maar meer in “RAF blue” kleur. Misschien komt het omdat de auo het bezit van een Engelsman is geweest. Het model is leuk om te zien maar heeft ook wat foutjes hier en daar. De voorruit lijkt veel te breed en de ruitenwissers zijn verkeerd geplaatst. Bovendien zijn de popnagels op de vin niet nagemaakt. Het heel mooie interieur maakt gelukkig weer alles goed.
Ondanks zijn ouderdom blijft het model van Rio het mooiste en betrouwbaarste model van dit trio. Helaas is de productie ervan gestopt.
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire